Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2018



Εισαγωγή

Επιμέλεια Άρθρων

Κατάλογος Άρθρων
Εκλογές Σεπτέμβριος 2015

Εκλογές Ιανουάριος 2015

Εκλογές Μάιος 2014

Εκλογές Ιούνιος 2012

Εκλογές Μάιος 2012

Εκλογές 2010

Εκλογές 2009

Εκλογές 2007

Εκλογές 2006

Εκλογές 2004

Εκλογές 2002

Εκλογές 2000


Call for Articles

Στείλτε το άρθρο σας

Επικοινωνία

 

 

Ομάδα Παραγωγής
DIGITAL ELECTIONS VERSION

Τίποτα δεν αλλάζει και τίποτα δεν είναι όπως παλιά

του ΤΙΤΟΥ ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ, δημοσιογράφου, συμβούλου Επικοινωνίας C&C, 4/4/00

Από τον πολιτικό λόγο των κομμάτων και την επικοινωνιακή τους πολιτική έως τα πρόσωπα της αναμέτρησης, η συνύπαρξη, αλλά και η διαμάχη της ''νέας'' με την ''παλιά'' Ελλάδα είναι πανταχού παρούσα.

Τρεις μήνες μετά τον παροξυσμό του millennium και η εκλογική αναμέτρηση, την οποία θα ζήσουμε σε λίγα εικοσιτετράωρα, διαγράφει το σημείο που βρίσκεται η Ελλάδα. Το μεταίχμιο.

Αν είναι κάτι που κατά τη γνώμη μου χαρακτηρίζει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο αυτές τις εκλογές, είναι η ισορροπία-ανισορροπία του παλαιού με το καινούργιο. Από τον πολιτικό λόγο των κομμάτων και την επικοινωνιακή τους πολιτική έως τα πρόσωπα της αναμέτρησης, η συνύπαρξη, αλλά και η διαμάχη της ''νέας'' με την ''παλαιά'' Ελλάδα είναι πανταχού παρούσα.

Έτσι για παράδειγμα, τα κόμματα επέλεξαν ''μοντέρνες'' μορφές πολιτικής διαφήμισης και ξόδεψαν μεγάλα ποσά σε συμβούλους και έρευνες αγοράς. Τελικά, όμως, κατέληξαν και πάλι στις γνωστές παλαιές συνταγές για το πώς κερδίζονται οι εκλογές. Υπόσχεσαι αυτά που δεν μπορεί ο αντίπαλος. Και όταν, μάλιστα, ο αντίπαλος είναι η κυβέρνηση και εσύ η αντιπολίτευση που θέλει να γίνει κυβέρνηση, αυτό αποδεικνύεται ευκολότερο.

Το τρικ του Κώστα Λαλιώτη κατά την καθημερινή του ενημέρωση προς τους δημοσιογράφους, να παρουσιάζει τα πρωτοσέλιδα του φιλικού προς τη Νέα Δημοκρατία Τύπου του 1996 και να τα συγκρίνει με τα σημερινά, ήταν εύστοχο, αλλά μισό. Το άλλο μισό του τρικ βρίσκεται στον δικό του λόγο. Αν δηλαδή συγκρίνει το μπρίφινγκ που έκανε το 1996 και αυτό που κάνει σήμερα, δεν θα έχει ούτε και ο ίδιος απορία για την ομοιότητά τους. Μόνο ο Άρης Σπηλιωτόπουλος δεν υπήρχε τότε. Τότε τον έλεγαν Προκόπη Παυλόπουλο.

Παρά ταύτα, η Ελλάδα είτε έτσι, είτε αλλιώς, μπαίνει σε μια νέα εποχή.

Και είναι βέβαιο ότι οι επόμενες εκλογές, όποτε και αν γίνουν αυτές, μπορεί να μοιάζουν σε κάτι με τις σημερινές, αλλά σε πολύ λίγα με αυτές του 1996, ή του 1993. Με λίγα λόγια, το δίλημμα των εκλογών της 9ης Απριλίου έχει στην πράξη απαντηθεί πριν ακόμη ανοίξουν οι κάλπες. Απλώς, κατά την ψηφοφορία θα καταγράψουμε την τάση του στο εκλογικό σώμα.